Home | Het lot

Als alles al bekend is, wat is het nut dan om mensen hier te testen, want de uitkomst is al bekend? Dat Allah weet wat wij zullen doen, neemt dat onze verantwoordelijkheid weg?


Antwoord: 

Er zijn nogal wat mensen die denken: ik kan mijn lot niet uit de weg lopen; wat er staat, zal ook gebeuren. Waarom ben ik dan verantwoordelijk voor mijn zondes.

Dat deze logica toebehoort aan een schuldige die zijn verantwoordelijkheid wilt ontlopen, is zeer helder. Dit is de smoesje: Stel het lot als verantwoordelijke en wees gerust! Het geweten, dat een rechtvaardige rechter is, zal met deze gedachtegang niet tot rust komen, want het geweten is een getuige dat dicht zit op wat wij doen. Er is ongetwijfeld een “lot” en deze oordeelt ook, maar er is ook een “wil”. Hoe kunnen wij de zondes vergeten die wij al willend plegen? We kunnen niet in ons lot inzien. Wat wij weten, is dat er voor ons een goed en een slecht pad bevindt. We bewandelen het één met onze wil die wij absoluut niet kunnen ontkennen. Tijdens het bewandelen voelen we zeer sterk aan dat er geen andere dwang is dan onze ego. We weten ons lot niet van te voren, maar pas nadat het heeft plaatsgevonden.

Dit voorbeeld zal duidelijkheid scheppen over dit onderwerp. Laten we een dergelijke cameraman voorstellen die gebeurtenissen van te voren kan opnemen. Laten we zeggen dat hij onze komende tien dagen op een film heeft vastgelegd. Dus hij weet tien dagen van te voren wat wij de komende tien dagen zullen beleven. Wij weten dat er een film is, maar we weten niet wat er in is opgenomen. De elfde dag heeft hij ons de film laten zien. We hebben onze fouten, zondes en schulden gezien. We kunnen niet tegen de cameraman het volgende zeggen: “Als jij onze komende tien dagen niet zou weten en filmen, zouden wij deze fouten niet begaan”.

We behoren duidelijk te maken dat er een groot verschil is tussen weten en doen. Dat wij weten dat een zaad een boom zal worden, betekent niet dat zij geen boom hoeft te worden.

Er kan ook voor een machine of een gebouw waarvoor een plan is opgezet niet gezegd worden dat ze niet nodig zijn, omdat er toch al een plan is.

Stel je voor dat we plannen om morgen ergens heen te gaan en bepaalde dingen gaan eten.

Aldus het gepland is wat we zullen doen, kunnen we het volgende niet zeggen: “Waarom zouden we daarheen moeten gaan en eten, want het staat toch al vast”?

Aangezien er zoiets niet voor eenvoudige dagelijkse zaken kan gezegd worden, kan er ook voor Allah, die de mens met oneindig aantal wijsheden heeft geschapen, niet gezegd worden waarom hij de mens is aan testen als hij toch al weet wat de mens gaat doen.

De ware betekenis van het lot is dat Allah alles, oftewel wat is gebeurd, wat nu gebeurt en wat zal gebeuren, weet. Wanneer we goed opletten, merken we dat de wil van de mens niet wordt ontkend. Weten is één ding, doen is een ander ding. Allah weet het, de mens doet het. Laten we van dit aspect een voorbeeld geven:

Onze Profeet (v.z.m.h.) heeft eeuwen geleden het goede nieuws gegeven over de verovering van Constantinopel en de gezaggvoerder van de leger. Toen de tijd was aangekomen, was het ook gebeurd. Welnu, is Constantinopel veroverd omdat onze Profeet (v.z.m.h.) het heeft gezegd, of heeft onze Profeet (v.z.m.h.) dat gezegd omdat Hij (v.z.m.h.) wist dat het veroverd zou worden. Als Sultan Fatih zou slapen, niet zou werken, zijn mannen niet klaar zou maken en niet zou strijden, zou de verovering dan alsnog lukken? Dus Allah wist dat Sultan Fatih zou werken en Constantinopel zou veroveren en heeft dit ook aan Zijn Gezant (v.z.m.h.) laten weten.


Het zeer belangrijke punt hierbij is: wij handelen niet omdat Allah het weet, maar omdat wij het zullen doen weet Allah het. Het is ook ondenkbaar dat Allah de toekomst niet kent. Als Hij dat niet weet of niet kan weten, kan Hij geen Schepper zijn.


Laten we hier een voorbeeld van geven: laten we een heilige als docent voor ogen nemen. Hij zegt tegen één van zijn studenten: “Ik zal je morgen uit dit boek testen”. De docent echter weet  dat de leerling niet zal leren wegens de film, wedstrijd, spellen, gezelligheid enz. Daarom schrijft hij die avond al een nul in het rapport van de leerling. De volgende dag kan de leerling geen antwoord op de gestelde vragen geven en weet dat hij de nul heeft verdiend. Op dat moment haalt de docent het rapport uit zijn zak en zegt: “Omdat ik wist dat jij niet zou leren, had ik van te voren al een nul neergezet.” Hierop zegt de leerling: “Mijn docent, omdat jij die nul hebt geschreven, heb ik een nul behaald. Als je een voldoende zou hebben neergezet, zou ik een voldoende hebben gehaald.” Dit kan de leerling natuurlijk niet zeggen.

Dus wij handelen niet omdat Allah het heeft geschreven, maar Allah heeft het geschreven omdat hij weet dat wij het zo zouden handelen. Dit noemen wij dus het lot.

Laat het volgende figuurlijke voorbeeld niet verkeerd opgevat worden: Allah neemt wat wij ons leven lang zullen doen op met zijn pre-eeuwige camera op de tape genaamd “Levh-i Mahfuz”. Echter, wij weten niet wat er zich allemaal op de tape bevindt. Waarom zou dit invloed moeten hebben op onze daden! Als dit de waarheid is, dan is de verantwoordelijkheid ook van ons. Omdat wij met onze vrij wil het slechte kiezen en zondes begaan, worden wij beschuldigd en niet om een andere reden. Wij hebben het recht niet te klagen door te zeggen wat onze schuld is als het in het lot staat vastgesteld. Als al willend een fout maken, geen fout is, wat is dan wel een fout?

Onze taak is vergiffenis vragen voor onze zondes, smeken voor genade en werken voor goede daden om niet gestraft te worden. Door de fouten aan het lot toe te schrijven, houden we enkel onszelf voor de gek, maar Allah nooit!

 

Share this