Home | Het hiernamaals

Waarom wordt iemand die niet gelooft in de Schepper gestraft met een eeuwige helstraf? Is deze straf niet te zwaar voor een mens die niet gelooft maar nooit slecht is geweest voor de maatschappij? Is dit echt wel rechtvaardigheid?


Antwoord: 

Het bestaan van de hel en de vreselijke straffen zijn niet in strijd met de oneindige barmhartigheid, werkelijke rechtvaardigheid en gepaste, afgewogen wijsheid. Integendeel, barmhartigheid, rechtvaardigheid en wijsheid vereisen het bestaan van de hel. Want net zoals het bestraffen van een tiran, die de rechten van duizend onschuldigen met voeten heeft getreden, en het doden van een wild beest, dat honderd onschuldige dieren heeft verscheurd, rechtvaardig is, is het ook barmhartigheid. Zou die tiran vergeven en dat wild beest vrijgelaten worden, dan zou deze ene ongepaste daad van barmhartigheid honderden daden van onbarmhartigheid teweeg brengen tegenover deze honderden machtelozen. Zo ook, de koppige atheïsten onder de gevangenen van de hel hebben met hun verloochening de rechten geschonden van de Schone Namen; met hun ontkenning de rechten geschonden van het bestaan dat getuigt van de Schone Namen; met hun verloochening de rechten geschonden van de schepselen die als verheven taak de Schone Namen van God verheerlijken; en met hun ontkenning de rechten geschonden van de schepselen die de goddelijke Heerschappij weerspiegelen, dienen als spiegel voor de Schone Namen en deze met dienaarschap tot uiting brengen, wat het doel is van hun schepping en het bestaan en wat een reden is voor hun bestaan en hun voortbestaan. Hierdoor begaan ze een dusdanig omvangrijk misdrijf en meedogenloosheid, dat zij niet meer in aanmerking kunnen komen om te worden vergeven en dat ze terecht vallen onder de bedreiging van het vers: “Voorwaar, Allah vergeeft niet dat aan Hem deelgenoten toegekend worden, …”[4:48]. Om hen nu niet in de hel te werpen, zou in plaats van deze ene ongepaste daad van barmhartigheid eindeloze onbarmhartigheid betekenen voor de talloze aanklagers wier rechten zijn geschonden. Zoals die aanklagers het bestaan van de hel wensen, zo ook vergt de geduchte verheven en omvangrijke grootheid dit voorzeker ook.

Jazeker, zou nu een of andere opstandige dwaas en schender van de onderdanen van een verheven heerser, tegen deze heerser zeggen: “Mij kun je niet in de gevangenis stoppen, zoiets kun je niet maken.”, en hem in zijn eer aantasten, dan zou deze koning voorzeker, al zou er in zijn land geen gevangenis zijn, voor deze onfatsoenlijke man een gevangenis bouwen en hem erin gooien. Zo ook tast een atheïst met zijn verloochening de verheven geduchtheid aan van God. En hij tart Zijn overweldigende macht door deze te ontkennen. En hij komt aan Zijn heerschappij in absolute perfectie door deze te schenden. Voorzeker, al zou de hel niet vele taken en redenen hebben die zijn bestaan vereisen en al zouden er niet vele wijsheden bestaan voor zijn schepping, dan nog behoort het tot de eer en verhevenheid van God om voor zulke atheïsten een hel te scheppen en hen erin te gooien.

Atheïsme omvat nu eenmaal talloze schendingen van de rechten… Dan is het ongetwijfeld een eindeloos misdrijf en een eindeloze straf voorzeker hun verdiende loon. Indien iemand in een minuut een moord pleegt, dan vindt het rechtsstelsel van de mens het terecht dat hij vijftien jaar celstraf verdient (wat ongeveer gelijk is aan acht miljoen minuten). Dit vindt men gepast en is een algemeen aanvaarde wet. Jazeker, daar atheïsme hetzelfde is als duizend moorden, zou één minuut die men doorbrengt in absoluut atheïsme, volgens dat rechtssysteem, bestraft moeten worden met om en nabij acht miljard minuten. Wanneer nu iemand één levensjaar doorbrengt in atheïsme verdient hij een terechte bestraffing van om en nabij twee triljoen achthonderdtachtig miljard minuten. Zo valt hij onder de vers: "Eeuwig levenden zijn zij daarin voor altijd…”[33:65].1.

 

 


[1] Elfde Lichtstraal, Risale-i Nur

 

Share this