Het derde punt


Eén van de vele wijsheden van het vasten ten aanzien van het sociale leven van de mensen is de volgende:
Mensen zijn met betrekking tot hun rijkdom in verscheidene sociale klassen geschapen. Vanwege deze verscheidenheid nodigt Allah de Rechtvaardige de rijken uit om de armen te hulp te schieten. De rijken kunnen echter de betreurenswaardige en hongerige toestand van de armen alleen via de beleving van honger tijdens het vasten begrijpen. Indien het vasten niet zou bestaan, dan zouden vele zelfzuchtige rijken niet kunnen begrijpen hoe pijnlijk honger en armoede zijn en hoeveel shefkat degenen nodig hebben die daaronder lijden. Wat deze shefkat betreft, zij leidt tot de ware dankbaarheid. Wie het ook moge zijn, iedereen kan altijd een ander mens vinden die in zeker opzicht nog armer en behoeftiger is dan hijzelf. Ten opzichte van hem is het zijn plicht om hem shefkat te tonen. Indien hij er zelf nog nooit toe gedwongen is geweest om honger te lijden, kan hij ook de hulp en de aandacht niet opbrengen waartoe hij alleen al vanuit het perspectief van shefkat verplicht is. En indien hij dat al zou kunnen, dan nog zou zijn hulp als zodanig onvolkomen zijn, want hij maakt deze situatie niet werkelijk vanuit zijn eigen ziel mee.